Saygıdeğer hocam Muhammed Ratıb en-Nablusi,

Allah’ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

Annem çocukluğunda geçirdiği bir sağlık sorunu sebebiyle benden küçük olan kardeşimi hep kollar ve onun tarafını tutar. Şimdi kardeşim 22 yaşına geldi ve hala her şeyde hatta hatalı olduğu durumlarda bile onun tarafını tutuyor. Aramızda bir sorun çıktığı zaman ve o hatalı olduğunda bile hemen onun yanına koşuyor. Aramızda sözlü bir tartışma olduğunda da yine onun yanında duruyor. Asla durumu anlamıyor ve hemen bana rızık, başarı ve çocuk sahibi olmam ile ilgili beddua etmeye başlıyor. Her zaman sorun çıkaran ve annemin önünde beni zor duruma düşüren kardeşimden uzak durmak için her yolu denedim. Ancak bazen davranışlarına tahammül edemiyorum, sorunlar tekrar başlıyor ve böyle sürüp gidiyor. 

Sorum şu: Bu durumda annemin bedduaları kabul olur mu? Bu durumda annemin rızasını almam ile alakalı hüküm nedir?

Allah sizden razı olsun.

Rahman ve Rahim Olan Allah’ın Adıyla, Salât ve Selam dürüst ve sözünün eri olan Hz. Muhammed (s.a.v.)’in üzerine olsun. Şöyle ki;

Kıymetli kardeşim,

Allah’ın selamı, rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.

Sorunuzun cevabı şu şekildedir: 

Çocukların anne babalarına olan davranışları diğer insanlara olan davranışlarından farklı olmalıdır. Çünkü Allah’ın anne baba için belirlediği haklar başka kimse için belirlenmemiştir. Bu haklar da onlar çocuklarına olan davranışlarında adaletsiz davransalar bile yerine getirilmelidir. Meseleyi şöyle izah edelim; Hz. Ömer ve İbn Abbas’tan merfu olarak nakledilen şu hadise beraber bakalım. “Bir baba çocuğu sebebiyle öldürülmez.” Anne babanın hatası veya haksızlık yapmaları kendi sorumluluklarıdır, çocuklarının bu konuda bir payı olmaz. Üzerinize düşen iyilik ve annenize karşı nazik bir şekilde görevinizi yerine getirmenizdir. Eğer bu etkili olursa ne ala, olmazsa da hayır ve iyilik yapmış olursunuz. Annenizin size ettiği beddualara gelince eğer haksızsa o beddualar size zarar vermez. İddia ettiğiniz gibi sorun çıkaran kardeşinizle mümkün olduğunca temas etmekten kaçının. 

Dr. Muhammed Ratıb en-Nablusi